Mία ιδέα για μπομπονιέρες

Η βάπτιση το δεύτερου γιου μου ήταν την περασμένη Κυριακή. Αρχικά σκεφτόμουν ότι δεν ήθελα να φτιάξω τίποτα μόνη μου γιατί δεν είχα χρόνο και ήμουν κουρασμένη. Μετά όμως σκέφτηκα πως δεν ήταν δίκαιο, γιατί στον πρώτο είχα φτιάξει μόνη μου τις προσκλήσεις (μμμ, να ένα πιθανό μελλοντικό post) οπότε και ο δεύτερος άξιζε να έχει κάτι φτιαγμένο από τα χεράκια της μαμάς. Απλώς αποφάσισα να φτιάξω κάτι απλό και γρήγορο.
Αγόρασα λοιπόν αυτά τα έτοιμα βαμβακερά πουγκάκια σε γαλάζιο και εκρού και σατέν κορδέλα και κορδόνι σε δύο τόνους του κίτρινου.






Βρήκα και αυτά τα κρεμαστά ματάκια σε ένα μαγαζί με υλικά κοσμημάτων.






Όταν έβαλα μέσα τα κουφέτα μου άρεσε ο συνδυασμός αλλά κάτι έλειπε.






Μου αρέσουν τα μονογράμματα και αποφάσισα να φτιάξω μία ταμπελίτσα με ένα Ν για το Νικηφόρος, αλλά δεν ήθελα να βγει πολύ σοβαρό.

Έτσι σκάναρα αυτό το γαλάζιο πτι καρώ ύφασμα που είχα, το τύπωσα, έκοψα ένα μικρό παραλληλόγραμμο και κόλλησα στο κάτω μέρος ένα κομμάτι από την κίτρινη δαντέλα. Μετά σκάναρα πάλι το μικρό κολλάζ από πτι καρώ χαρτί και δαντέλα.






Έψαξα στο internet για μία παιδική γραμματοσειρά και βρήκα την Human Brown Eye που μπορείτε να κατεβάσετε εδώ. Μετά ανέλαβε η φίλη μου η Μαρία που είναι γραφίστρια να κολλήσει ένα πορτοκαλί Ν πάνω στο σκαναρισμένο μου κολλάζ. Δεν χρειάζεται βέβαια να είσαι γραφίστας για να το κάνεις αυτό αλλά εγώ είμαι τελείως αναλφάβητη όσον αφορά το photoshop. Τα τύπωσα και τα έκοψα και κατέληξα με αυτά τα καρτελάκια








και τελικά με αυτές τις μπομπονιέρες.







Ελπίζω να μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε αυτή την ιδέα για να φτιάξετε τις δικές σας και θα ήθελα να δω και κάποιες φωτογραφίες.

Σκουλαρίκια από τυρκουάζ

Πίσω στη δεκαετία του '80 όταν τα μεγάλα, πλαστικά, κακόγουστα κοσμήματα ήταν της μόδας, ένα διαφορετικό μαγαζί με κοσμήματα άνοιξε στη γειτονιά μου στην Αθήνα. Πουλούσε όμορφα, χειροποίητα, ευφάνταστα, καλλιτεχνικά κοσμήματα φτιαγμένα κυρίως από ασήμι και ημιπολύτιμες πέτρες - ήταν πολύ νωρίς για την τάση των μικτών υλικών στην κατασκευή κοσμημάτων. Δεν θέλω να πω ότι ήμουν ένα ιδιαίτερα εκλεπτυσμένο κορίτσι, σαν έφηβη φορούσα ότι φορούσαν τα περισσότερα κορίτσια εκείνη την εποχή αλλά το να μπαίνεις σ'αυτό το μαγαζί ήταν σα να μπαίνεις σε έναν καινούργιο κόσμο. Κάθε φορά που το επισκεπτόμασταν με τη μαμά μου κυρίως όταν θέλαμε να αγοράσουμε ένα "καλό" δώρο, ευχόμουν να ψωνίζει πολύς κόσμος εκείνη την ώρα ώστε η ιδιοκτήτρια να αργήσει να μας εξυπηρετήσει και να έχω όλο το χρόνο να απολαύσω τα φίνα, υπέροχα πράγματα εκεί μέσα.
Καμιά φορά σκέφτομαι ότι αυτό το κάτι που έχω με τα κοσμήματα ξεκίνησε εκεί μέσα. Το καλοκαίρι που ήμουν 13 η μαμά μου μου αγόρασε αυτό το γλυκό ζευγάρι σκουλαρίκια φτιαγμένο από ασήμι και ρινίσματα τυρκουάζ μέσα σε κάποιο διαφανές υλικό - ίσως ρητίνη. Τα λάτρεψα και τα φόρεσα πολύ μέχρι που τα ξέχασα στα βάθη κάποιου συρταριού. Τα ανακάλυψα πάλι πριν λίγα χρόνια και άρχισα να τα φοράω ξανά. Εκείνο το μαγαζί δεν υπάρχει πια αλλά είναι εκπληκτικό πόσο φρέσκα δείχνουν τα σκουλαρίκια 24 χρόνια μετά. Και μου θυμίζουν πάντα το καλοκαίρι.

Ιδέες για χειροποίητα κοσμήματα

Αν έχετε διάθεση να δημιουργήσετε τα δικά σας κοσμήματα επισκεφτείτε αυτό το blog για μερικές διασκεδαστικές ιδέες οι περισσότερες από τις οποίες δεν απαιτούν τη γνώση ιδιαίτερων τεχνικών :
http://blog.craftzine.com/archive/jewelry/

Καλές δημιουργίες!