english text
Όλα είναι καλά στο καινούργιο μας σπίτι και λίγο λίγο συνηθίζουμε στην καινούργια μας ζωή. Ωστόσο υπάρχουν στιγμές που με πιάνει νοσταλγία για το παλιό μας σπίτι και την γειτονιά. Νιώθω την ανάγκη να πω αντίο. Παρ' όλο που δεν μας ανήκε και είχε τα ελαττώματά του, όπως κιτς χρυσές γοργόνες στα πλακάκια του μπάνιου και ένα φρικτό εντοιχισμένο σύνθετο στο σαλόνι, ήταν το σπίτι μας για οκτώ χρόνια. Τα μωρά μας γεννήθηκαν εκεί, έκαναν τα πρώτα τους βήματα εκεί, είπαν τα πρώτα τους λόγια, πήγαν σχολείο για πρώτη φορά, έπαιξαν στην γειτονιά, έκαναν τους πρώτους τους φίλους. Και εμείς ζήσαμε πολύ ωραίες στιγμές εκεί και κάποιες κακές βεβαίως. Θέλω να κρατήσω στην μνήμη μου συναντήσεις και γέλια και γλέντια με φίλους. Ήδη το διαμέρισμα θα είναι πολύ διαφορετικό τώρα αφού καινούργιοι ενοικιαστές έφτασαν τον Αύγουστο, πράγμα που με μελαγχολεί γιατί ακόμη το νιώθω δικό μας, παρόλο που όλα βαίνουν καλώς εδώ.
Κοιτάζοντας φωτογραφίες του παλιού μας σπιτιού, συνειδητοποιώ πόσο πολύ καιρό παίρνει σε ένα σπίτι να αποκτήσει την τελική του εμφάνιση, αν υποθέσουμε ότι μπορούμε να μιλήσουμε για "τελική εμφάνιση" ενός σπιτιού, και πόσο πράγματα μείνανε ατέλειωτα όσον αφορά την διακόσμηση και την οργάνωση, παρά τα οκτώ χρόνια που ζήσαμε εκεί.
Να λοιπόν ένας φωτογραφικός αποχαιρετισμός στο παλιό σπίτι:
Όλα είναι καλά στο καινούργιο μας σπίτι και λίγο λίγο συνηθίζουμε στην καινούργια μας ζωή. Ωστόσο υπάρχουν στιγμές που με πιάνει νοσταλγία για το παλιό μας σπίτι και την γειτονιά. Νιώθω την ανάγκη να πω αντίο. Παρ' όλο που δεν μας ανήκε και είχε τα ελαττώματά του, όπως κιτς χρυσές γοργόνες στα πλακάκια του μπάνιου και ένα φρικτό εντοιχισμένο σύνθετο στο σαλόνι, ήταν το σπίτι μας για οκτώ χρόνια. Τα μωρά μας γεννήθηκαν εκεί, έκαναν τα πρώτα τους βήματα εκεί, είπαν τα πρώτα τους λόγια, πήγαν σχολείο για πρώτη φορά, έπαιξαν στην γειτονιά, έκαναν τους πρώτους τους φίλους. Και εμείς ζήσαμε πολύ ωραίες στιγμές εκεί και κάποιες κακές βεβαίως. Θέλω να κρατήσω στην μνήμη μου συναντήσεις και γέλια και γλέντια με φίλους. Ήδη το διαμέρισμα θα είναι πολύ διαφορετικό τώρα αφού καινούργιοι ενοικιαστές έφτασαν τον Αύγουστο, πράγμα που με μελαγχολεί γιατί ακόμη το νιώθω δικό μας, παρόλο που όλα βαίνουν καλώς εδώ.
Κοιτάζοντας φωτογραφίες του παλιού μας σπιτιού, συνειδητοποιώ πόσο πολύ καιρό παίρνει σε ένα σπίτι να αποκτήσει την τελική του εμφάνιση, αν υποθέσουμε ότι μπορούμε να μιλήσουμε για "τελική εμφάνιση" ενός σπιτιού, και πόσο πράγματα μείνανε ατέλειωτα όσον αφορά την διακόσμηση και την οργάνωση, παρά τα οκτώ χρόνια που ζήσαμε εκεί.
Να λοιπόν ένας φωτογραφικός αποχαιρετισμός στο παλιό σπίτι:
ο καναπές πριν μερικά χρόνια
